Fascynujący świat nici i czółenek

Uczniowie klas III–VIII uczestniczyli w warsztatach tkackich, podczas których mieli okazję zapoznać się z pracą na tradycyjnym warsztacie tkackim, poznać różne rodzaje dawnych tkanin wyrabianych w naszej okolicy oraz materiały, z których były one wykonywane.

Podczas zajęć uczniowie poznali także proces powstawania tkaniny – od runa owczego aż po gotowy wyrób. W dalszej części warsztatów każdy uczestnik własnoręcznie utkał na ramce tkackiej kolorowy minipasiak.

Najmłodsi – dzieci z punktu i oddziału przedszkolnego oraz uczniowie klas I i II wzięli aktywny udział w pokazie tkactwa. Podczas zajęć mieli oni okazję zapoznać się z pracą na tradycyjnym warsztacie tkackim, a także spróbować swoich sił w gręplowaniu wełny i przędzeniu na kołowrotku.

Dzieci z zaciekawieniem obserwowały, w jaki sposób powstaje osnowa, oraz poznały podstawowe pojęcia związane z tkactwem, takie jak wątek, osnowa czy czółenko tkackie.

Zajęcia dostarczyły uczestnikom wielu wrażeń i pozwoliły im lepiej zrozumieć, jak dawniej powstawały tkaniny.

Spotkania odbyły się w ramach projektu „Warsztaty tkackie i pokazy tkactwa ludowego- zapomniane tkackie dziedzictwo”.

Projekt był realizowany przez Fundację Kalina. Warsztaty prowadziła Pani Wioletta Pisarska.

Projekt dofinansowano ze środków budżetu państwa, przyznanych przez Ministra Edukacji w ramach programu „Nasz tradycje”.

Z całego serca dziękujemy Pani Wioletcie Pisarskiej za przeprowadzenie dla wszystkich uczniów naszej szkoły warsztatów tkackich oraz pokazów tkactwa ludowego.

Dzięki Pani pasji, ogromnej wiedzy i ciepłu, z jakim dzieli się Pani swoim doświadczeniem, mogliśmy przenieść się w świat dawnych rzemiosł – pełen barw, cierpliwości i piękna zaklętego w tkaninach.

Każdy moment warsztatów był nie tylko lekcją sztuki ludowej, ale także spotkaniem z historią, kulturą i tradycją, które uczą szacunku do pracy ludzkich rąk i do dziedzictwa naszych przodków.

Pani zaangażowanie i serdeczność sprawiły, że zajęcia stały się dla uczniów niezapomnianym przeżyciem – pełnym inspiracji, zachwytu i wspólnego tworzenia.

Dziękujemy za to, że pokazała nam Pani, iż „z nici tradycji można utkać przyszłość”.

Z wdzięcznością i uznaniem

Dyrekcja

oraz Społeczność Szkoły